لیفت شکم پاسخی عالی برای دستیابی به شکمی صاف و متناسب است.

تغییرات وزنی، بارداری و روند طبیعی پیری از جمله عواملی هستند که می‌توانند خاصیت ارتجاعی پوست را از بین برده و باعث افتادگی بافت شکم شوند. وقتی بافت‌های شکمی دچار افتادگی بیش از حد می‌شوند، حتی سخت‌ترین تمرینات ورزشی نیز قادر به بازگرداندن شکم به حالت اولیه نیستند. در این متن به بررسی دقیق تمامی ابعاد لیفت شکم، از تعریف علمی تا هزینه‌ها و مراقبت‌های حیاتی آن می‌پردازیم.

لیفت شکم چیست؟

لیفت شکم به مجموعه‌ای از روش‌های جراحی و غیرجراحی برای بالاکشیدن، سفت‌کردن و جوان‌سازی ناحیه شکم و پهلو گفته می‌شود.

برخلاف تصور عموم، لیفت شکم تنها محدود به جراحی تهاجمی مانند ابدومینوپلاستی نیست. بلکه طیف وسیعی از تکنیک‌ها را شامل می‌شود که هدف اصلی آن‌ها حذف پوست شل، کاهش چربی‌های مقاوم و در صورت لزوم، ترمیم عضلات ضعیف‌شده است.

در روش‌های جراحی لیفت شکم، پزشک با حذف فیزیکی بافت مازاد و بخیه‌زدن عضلات (دیاستاز)، ساختار شکم را بازسازی می‌کند. در مقابل در روش‌های غیرجراحی، تمرکز بر تحریک کلاژن‌سازی و انقباض پوست با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته است.

نتیجه نهایی این فرآیند، ایجاد شکمی تخت، محکم و متناسب با فیزیک کلی بدن است که باعث بهبود وضعیت ایستادن و افزایش اعتماد‌به‌نفس فرد می‌شود.

بسیاری از افراد برای دستیابی به اندام ساعت شنی و تناسب کامل، این عمل را در کنار عمل‌هایی مانند لیفت باسن برزیلی، انجام می‌دهند تا هماهنگی میان تنه و پایین‌تنه به حداکثر برسد.

لیفت شکم برای چه افرادی مناسب است؟

روش‌های لیفت شکم لزوماً راهکاری جادویی برای کاهش وزن کلی نیستند؛ بلکه برای افرادی طراحی شده‌اند که در شرایط زیر قرار دارند:

• افرادی که به وزن هدف و پایدار خود رسیده‌اند، اما با مشکل شلی و افتادگی پوست شکم مواجه هستند. همچنین بانوانی که پس از بارداری‌های متعدد، دچار کشیدگی شدید عضلات و پوست شده‌اند.
• کسانی که کاهش وزن شدیدی (مانند جراحی‌های چاقی) داشته‌اند و اکنون با توده‌های بزرگ پوست آویزان مواجه هستند. آن‌ها باید از نظر سلامت عمومی در وضعیت خوبی باشند و انتظارات واقع‌بینانه‌ای از نتایج روش‌های جراحی یا غیرجراحی داشته باشند.

لیفت شکم برای چه افرادی مناسب نیست؟

پزشکان در موارد خاصی از انجام لیفت شکم (به‌ویژه متدهای جراحی) خودداری می‌کنند یا آن را به تعویق می‌اندازند.

مصرف‌کنندگان دخانیات به‌دلیل انقباض عروق و ریسک بالایی که برای نکروز بافت و عفونت دارند، کاندید مناسبی برای روش‌های تهاجمی نیستند، مگر آنکه مصرف را قطع کنند.

همچنین بانوانی که قصد بارداری مجدد در آینده را دارند، بهتر است لیفت را به بعد از آخرین زایمان موکول کنند. زیرا رشد جنین نتایج زحمات جراح را از بین می‌برد.

علاوه‌بر این، افرادی که هنوز در فرآیند کاهش وزن فعال هستند و بیماران مبتلا به شرایط زمینه‌ای کنترل‌نشده مانند دیابت شدید یا بیماری‌های قلبی، نباید تحت روش‌های تهاجمی لیفت قرار بگیرند.

به‌طورکلی انجام روش‌های جراحی و غیرجراحی لیفت شکم، تنها باید با نظر پزشک متخصص انجام گیرد.

انواع روش‌های لیفت شکم بدون جراحی

برای افرادی که افتادگی پوست آن‌ها خفیف است و تمایلی به استفاده از تیغ جراحی ندارند، روش‌های غیرتهاجمی متنوعی وجود دارد.

• کرایولیپولیز: نابودی سلول‌های چربی مقاوم از طریق انجماد کنترل‌شده بدون آسیب به بافت‌های مجاور.
• رادیوفرکانسی (RF): سفت‌کردن پوست و رفع شلی آن با استفاده از امواج گرمایی و تحریک موثر کلاژن‌سازی.
• هایفوتراپی: بهره‌گیری از امواج اولتراسوند متمرکز برای لیفت عمقی لایه‌های پوست و جوان‌سازی ناحیه شکم.
• کربوکسی‌ تراپی سلولیت: بهبود کیفیت پوست، رفع ترک‌های پوستی و افزایش جریان خون از طریق تزریق مقدار کمی گاز دی‌اکسید کربن.
• لیزر لیپولیز: ذوب‌کردن چربی‌های موضعی با استفاده از انرژی گرمایی لیزر جهت بهبود فرم و کاهش سایز ناحیه میانی بدن.
• تحریک مغناطیسی عضلات: در این روش از امواج الکترومغناطیسی متمرکز با شدت بالا استفاده می‌شود تا عضلات شکم را وادار به انقباضات بسیار قوی کند. این کار هم‌زمان باعث چربی‌سوزی و ساخت عضله می‌شود.
• مزوتراپی: در این روش، کوکتل‌های خاصی شامل ویتامین‌ها، آنزیم‌ها و داروهای گیاهی به لایه میانی پوست تزریق می‌شود. این مواد می‌توانند به ذوب‌شدن چربی‌های موضعی و افزایش الاستیسیته پوست شکم کمک کنند.
• لیفت شکم با نخ: مشابه لیفت نخ صورت، از نخ‌های قابل جذب برای ناحیه شکم نیز استفاده می‌شود.
• پلاسما جت (Plexr): پلاسما جت با ایجاد نقاط ریز حرارتی روی سطح پوست، باعث جمع‌شدن و انقباض فوری پوست می‌شود.
• اندولیفت: در آن فیبر نوری بسیار نازکی به زیر پوست فرستاده می‌شود. انرژی لیزر مستقیماً بافت‌های عمقی را هدف قرار داده، چربی‌ها را ذوب و پوست را از داخل سفت می‌کند.

برای انجام عمل لیفت شکم در تهران، می‌توانید نوبت خود را به صورت آنلاین رزرو کنید:

انواع روش‌های جراحی لیفت شکم

انواع عمل لیفت شکم شامل موارد زیر است:

ابدومینوپلاستی کامل

جراح برشی افقی بین دو استخوان لگن ایجاد کرده و با جداکردن ناف، عضلات را در تمام سطوح سفت و پوست اضافی را حذف می‌کند.

امروزه در بسیاری از موارد، این عمل به‌صورت ترکیبی با لیپوساکشن شکم و پهلوها انجام می‌شود که به آن لیپو ابدو می‌گویند. این روش بهترین نتیجه را برای اصلاح کامل فرم شکم دارد اما با نقاهت ۴ تا ۶ هفته‌ای همراه است.

مینی ابدومینوپلاستی

با برشی کوتاه‌تر شبیه سزارین، تنها پوست و چربی زیر ناف اصلاح شده و موقعیت ناف تغییر نمی‌کند.

مینی ابدومینوپلاستی برای افتادگی‌های جزئی مناسب است و نقاهت کوتاهی دارد.

ابدومینوپلاستی گسترده

این روش علاوه‌بر شکم، پهلوها و بخشی از پشت کمر را نیز پوشش می‌دهد و برای افرادی که پوست اضافی آن‌ها به پهلوها کشیده شده، ایده‌آل است، هرچند اسکار طولانی‌تری باقی می‌گذارد.

فلور-دی-لیس (Fleur-de-Lis) تامی تاک

در کنار برش افقی، یک برش عمودی نیز در مرکز شکم ایجاد می‌شود تا حجم بسیار زیاد پوست در هر دو جهت عرضی و طولی حذف شود.

لیپوساکشن

عمل لیپوساکشن خروج چربی از طریق لوله‌های ظریف بدون برداشتن پوست است که تنها برای افراد با خاصیت ارتجاعی خوب پوست کاربرد دارد.

ماندگاری جراحی لیفت شکم چقدر است؟

درصورتی‌که بیمار پس از جراحی، وزن خود را در محدوده ثابتی نگه دارد و سبک زندگی سالمی را دنبال کند، نتایج جراحی لیفت شکم دائمی است. البته باید توجه داشته باشید که افزایش وزن شدید یا بارداری مجدد می‌تواند عضلات را دوباره منبسط و پوست را دچار کشیدگی کند.

فرآیند طبیعی پیری نیز ممکن است به‌مرور زمان باعث کمی تغییر در کیفیت پوست شود. اما ساختار کلی شکم هرگز به حالت آویزان پیش از عمل لیفت شکم باز نخواهد گشت.

آمادگی کلی قبل از عمل لیفت شکم

رعایت دقیق آمادگی‌ها، ریسک عوارض را به حداقل می‌رساند. این مراحل شامل انجام آزمایشات کامل خون، ادرار و تست‌های دقیق قلبی-ریوی برای سنجش توانایی بدن است.

قطع کامل مصرف هرگونه دخانیات حداقل یک ماه قبل و بعد از عمل الزامی است.

همچنین باید مصرف داروهای ضدالتهاب و رقیق‌کننده خون مانند آسپرین و ویتامین E تحت نظر پزشک متوقف کرد.

نکات مهم بعد از جراحی لیفت شکم

مراقبت‌های بعد از عمل به‌اندازه مهارت جراح در نتیجه نهایی اهمیت دارند:

• پوشیدن مداوم گن مخصوص به‌مدت ۶ تا ۸ هفته برای جلوگیری از تجمع مایعات.
• انجام تحرک ملایم و راه‌رفتن آرام در منزل برای جلوگیری از لخته‌شدن خون در پاها
• اجتناب از ورزش‌های سنگین و تمرینات شکمی تا حداقل ۲ ماه
• مراقبت از لوله‌های درن و تخلیه و ثبت دقیق مایعات خروجی طبق آموزش پزشک

بیشتر بخوانید: انواع جراحی زیبایی شکم

آیا جراحی لیفت شکم عوارض دارد؟

مانند هر جراحی تهاجمی بزرگ، احتمال بروز عوارض عمومی مانند عفونت، خون‌ریزی و خطرات ناشی از بیهوشی وجود دارد.

عوارض اختصاصی این عمل می‌تواند شامل تجمع مایع در زیر پوست (سروما)، بی‌حسی موقت یا دائم در ناحیه شکم و باقی‌ماندن اسکار دائمی باشد. اکثر این عوارض به دلیل عدم مهارت جراح و توجه نداشتن فرد به مراقبت‌های اصولی بعد از جراحی است.

عوارض جدی‌تری مانند آمبولی ریه یا نکروز (سیاه‌شدن) لبه‌های زخم نیز ممکن است رخ دهد. ریسک این عوارض جدی در افراد سیگاری و بیماران دیابتی به مراتب بیشتر از سایرین است.

هزینه لیفت شکم

هزینه نهایی لیفت شکم به رویکرد انتخابی (جراحی یا غیرجراحی) و میزان گستردگی کار بستگی دارد.

در روش‌های جراحی، هزینه‌ها شامل دستمزد جراح، هزینه‌های بیمارستان، تیم بیهوشی و لوازم مصرفی نظیر گن طبی است. در مقابل، هزینه روش‌های غیرجراحی براساس نوع تکنولوژی (مانند هایفو یا آر اف) و تعداد جلسات مورد نیاز محاسبه می‌شود.

به یاد داشته باشید که تمامی این روش‌ها، در دسته خدمات زیبایی قرار می‌گیرند و معمولاً تحت پوشش بیمه نیستند.