افتادگی بخش خارجی ابرو می‌تواند چشم‌ها را خسته‌ نشان دهد و حتی زمانی که فرد سرحال است، حالتی گرفته به چهره بدهد. لیفت آندوسکوپی شقیقه با هدف ایجاد تغییری کنترل‌شده و طبیعی انجام می‌شود؛ نه برای عوض کردن کلی چهره.

لیفت آندوسکوپیک شقیقه برای بازگرداندن هماهنگی میان ابروها، چشم‌ها و قسمت بالایی صورت کاربرد دارد. آشنایی دقیق با این جراحی کمک می‌کند با انتظاری واقع‌بینانه درباره انجام آن تصمیم بگیرید. پس در ادامه همراه ما باشید.

لیفت آندوسکوپی شقیقه چیست؟

لیفت آندوسکوپیک شقیقه نوعی جراحی جوانسازی قسمت فوقانی صورت است که بیشتر ناحیه شقیقه و بخش خارجی ابرو را هدف قرار می‌دهد.

جراح از طریق چند برش کوچک که معمولاً داخل موها و پشت خط رویش مو ایجاد می‌شوند، دوربین باریکی به نام آندوسکوپ و ابزارهای ظریف را وارد می‌کند. تصویر دوربین امکان مشاهده بافت‌های زیر پوست و ساختارهای حساس را هنگام آزادسازی و جابه‌جایی فراهم می‌سازد.

پس از آزاد شدن اتصالات بافتی، بخش خارجی ابرو و بافت شقیقه به موقعیت بالاتری منتقل و ثابت می‌شوند.

مزایای لیفت آندوسکوپی شقیقه نسبت به روش کلاسیک

تفاوت اصلی این جراحی با لیفت شقیقه کلاسیک یا کرونال، اندازه برش‌هاست.

در روش کلاسیک ممکن است برشی طولانی در پوست سر ایجاد شود. اما روش لیفت اندوسکوپیک شقیقه با چند برش کوچک و پنهان در میان موها انجام می‌شود. به همین دلیل، معمولاً جای زخم کمتر دیده می‌شود و دست‌کاری گسترده پوست سر نیز کاهش می‌یابد.

همچنین دوربین دستگاه آندوسکوپی، دید مستقیم و بزرگ‌نمایی‌شده‌ای از بافت‌ها ایجاد می‌کند و به جراح اجازه می‌دهد آزادسازی و تثبیت بافت را با دقت انجام دهد.

در حالت افتادگی شدید، وجود پوست اضافی قابل‌توجه، پیشانی بلند یا بعضی وضعیت‌های خط رویش مو، روش کلاسیک شقیقه یا لیفت پیشانی و ابرو ممکن است نتیجه مناسب‌تری ایجاد کند.

برای ارزیابی دقیق شرایط و دریافت طرح درمان شخصی، می‌توانید از کلینیک زیبایی لیا مشاوره تخصصی دریافت کنید.

نحوه انجام لیفت آندوسکوپی شقیقه

جراحی آندوسکوپی شقیقه معمولاً به‌صورت سرپایی و با بی‌حسی موضعی همراه با آرام‌بخش یا بیهوشی عمومی انجام می‌شود. پس از علامت‌گذاری ابروها، خط رویش مو و مسیر ساختارهای حساس، جراح چند برش کوچک در پوست سر ایجاد می‌کند.

آندوسکوپ از یک برش و ابزارهای جراحی از برش‌های دیگر وارد می‌شوند. جراح در لایه مشخصی زیر بافت پیشانی و شقیقه حرکت می‌کند و اتصالاتی را که مانع بالا رفتن ابرو هستند، آزاد می‌سازد.

سپس بافت به سمت بالا و بیرون جابه‌جا شده و با استفاده از بخیه، پیچ‌های کوچک، تونل استخوانی یا ابزارهای مخصوص در موقعیت جدید ثابت می‌شود. در پایان، برش‌ها با بخیه یا کلیپس بسته می‌شوند.

چه افرادی کاندیدای مناسبی برای جراحی آندوسکوپی شقیقه هستند؟

افراد سالمی که افتادگی خفیف تا متوسط بخش خارجی ابرو، سنگینی ناحیه شقیقه یا حالت خستگی در چهره دارند، می‌توانند کاندیدای مناسبی برای این جراحی باشند.

سیگاری نبودن یا توانایی قطع سیگار و داشتن انتظار واقع‌بینانه از نتیجه نیز اهمیت زیادی دارد.

در بعضی افراد، جراح ممکن است روش کلاسیک، لیفت خط مو، لیفت مستقیم ابرو یا ترکیب لیفت با بلفاروپلاستی را مناسب‌تر بداند.

انتخاب نهایی تنها با نظر پزشک و پس از معاینه حضوری امکان‌پذیر است.

بیشتر بخوانید: لیفت آندوسکوپیک صورت

آمادگی‌های قبل از لیفت آندوسکوپی شقیقه

پیش از جراحی، پزشک سابقه بیماری‌ها، جراحی‌های قبلی و تمام داروها و مکمل‌های مصرفی را بررسی می‌کند. معاینه صورت، ارزیابی حرکت و تقارن ابروها، عکاسی پزشکی و گاهی آزمایش خون یا ارزیابی بیهوشی نیز انجام می‌شود.

زیباجو باید طبق دستور پزشک سیگار و محصولات حاوی نیکوتین را کنار بگذارد، زیرا نیکوتین می‌تواند خون‌رسانی پوست و ترمیم زخم را مختل کند.

آسپرین، داروهای ضدالتهاب، داروهای رقیق‌کننده خون و بعضی مکمل‌های گیاهی نیز ممکن است احتمال خونریزی و کبودی را افزایش دهند. قطع یا تغییر آن‌ها فقط باید با نظر پزشک انجام شود.

هماهنگ کردن یک همراه برای بازگشت به خانه و حضور در شب اول و رعایت دستورهای مربوط به ناشتا بودن پیش از جراحی نیز ضروری است.

مراقبت‌های بعد از لیفت آندوسکوپیک شقیقه

در روزهای نخست، تورم، کبودی، احساس کشیدگی، خارش یا بی‌حسی موقت طبیعی است.

بالا نگه داشتن سر، حتی هنگام خواب، استفاده از کمپرس خنک طبق دستور و مصرف داروهای تجویزشده به کاهش ناراحتی کمک می‌کند. کمپرس نباید مستقیماً روی محل جراحی فشار وارد کند.

پانسمان معمولاً طی یک تا سه روز برداشته می‌شود و بخیه‌ها یا کلیپس‌ها نیز، بسته به نظر جراح، حدود یک تا دو هفته بعد خارج می‌شوند. تا زمانی که پزشک اجازه نداده است، باید از فشار دادن پیشانی، خم شدن طولانی، ورزش شدید و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کرد.

بسیاری از افراد پس از حدود ۱۰ تا ۱۴ روز به کار و فعالیت‌های معمول بازمی‌گردند؛ با این‌ وجود، کاهش کامل تورم و مشخص شدن نتیجه نهایی ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد.

تورم ناگهانی یا رو‌به‌افزایش، خونریزی، تب، درد شدید، تغییر بینایی، تنگی نفس یا درد قفسه سینه نیازمند تماس فوری با پزشک است.

حضور در جلسات پیگیری، مراقبت صحیح از برش‌ها و محافظت پوست در برابر آفتاب نیز به بهبود بهتر و ماندگاری نتیجه کمک می‌کند.